Powłoka hydrofobowa to specjalne zabezpieczenie materiałów hydrofilnych przed wchłanianiem wody. Nakładana jest przede wszystkim na tworzywa, których cząsteczki mają skłonność do łączenia się z wody, są to m.in. drewno, metale, beton i szyby. Oddziaływanie wody na każdy z tych materiałów przynosi drastyczne skutki, drewno gnije i pęcznieje, metale korodują, beton niszczeje, a szyby przyciągają brud i zanieczyszczenia. Powłoka hydrofobowa jest rozwiązaniem każdego z wcześniej wymienionych problemów. 

Krótka nauka chemii

Hydrofobowość to chemiczna właściwość materiałów do odpychania cząsteczek wody. Są to substancje apolarne, nieposiadające momentu dipolowego. Cząsteczki wody są z kolei polarne, tworzywa o takich właściwościach nazywane są hydrofilowymi. W skrócie, substancje polarne i apolarne przez swoją różnorodną budowę ulegają wzajemnemu odpychaniu. Materiały i powłoki mają różne stopnie hydrofobowości. Na silnie hydrofobowej powierzchni woda powinna przyjmować kształt idealnej kuli, jednak jest to ciężkie do uzyskania. Zazwyczaj powłoki hydrofobowe powodują, że kropla jest spłaszczona, ale spływa z powierzchni, nie pozostawiając filmu wodnego, co oznacza, że powłoka dobrze spełnia swoją funkcję.  

Czym jest powłoka hydrofobowa?

Powłoka hydrofobowa to specjalna nanochemiczna warstwa chroniąca materiały przed wodą, deszczem, śniegiem i zanieczyszczeniami, ma ona bowiem umiejętność wygładzania chropowatych powierzchni. Główną właściwością powłoki hydrofobowej jest odpychanie wody, a podstawowym jej parametrem jest kąt zwilżania wody na powierzchni, im jest wyższy, tym warstwa jest bardziej oporna na działanie cieczy. Idealne powłoki mają kąt zwilżania wody wynoszący pomiędzy 90º, a 180°, przy czym te o kącie powyżej 150º nazywane są superhydrofobowymi. Substancje, z których najczęściej są wykonane to parafina, oleje, siarczki i rtęć. Warstwy mają różnorodne grubości, niektóre są tak cienkie, że ich wartość wynosi jedyne 100 nm, szczególnie te stosowane na tkaninach i ubraniach.

Dodaj komentarz